ÇEÇEN ÇOCUĞU..!


Ağaç diyerek tohumu küçümsemeyenler için islamda çocuk hakkında aradıklarımız/paylaştıklarımız

Moderatörler: ucharfbesnokta, Ertugrul

ÇEÇEN ÇOCUĞU..!

Mesajgönderen E_YILDIZ » 02 Eyl 2008, 09:08



(Şahit olduğum bu acı ama gerçek olan anımı sizlerle paylaşmak istedim.)

O HENÜZ KÜÇÜK BİR ÇEÇEN ÇOCUĞU!

O henüz küçük bir çeçen çoçuğu.
Adı lazım değil!
Savaşın ortasından gelmişler babasıyla.
Türkiye'nin ufak ama bi o kadar da şirin olan,
Yalova'ya sığınmışlar.
Önce Allah'a.
Çeçen çoçuğu o.
Gözleri çekik, esmer bir çeçen çoçuğu.
Henüz 7 yaşındaydı.
Savaşın bağrından gelmişti.
Korkuyordu,
Tek varlığı olan babasını vuracaklarından.
Hep nefretle bakıyordu o güzel, çekik gözleri.
İçindeki kin gün geçtikçe büyüyordu.
Henuz o yaşta,
Sevgi, çiçek, oyuncak, yaşam...
Nedir bilemedi.
Sevgi yerine savaşı,
Çiçek yerine kurşunları,
Oyuncak yerine silahları tanımış.
Yaşam nedir bilememişti henüz o yaşta.
Bir gün evimize davet ettik çeçen çoçuğunu.
O çekik gözlerine yansıyan alevleri merak ettim.
Dudakları hep gülüyordu.
Amma lakin içi, biliyorum kan ağlıyordu.
İçindekileri, yüreğinden büyük o nefreti öğrenmeliydim.
Bir çoçuk içini en güzel resme dökerdi.
Çoçuk pskolojisi nedir biliyordum.
Derhal yanına gittim.
Önüne boş bir defter,
O minik elleriyeyse,
Daha o yaşta sadece kan kırmızısını bilen çeçen çoçuğuna
Renkli boyalar verdim.
-Bana bir resim çizer misin? dememle resme başladı.
Biliyordum işte yanılmadım.
O çekik gözlene yansıyan öfkeyi çizeceğini biliyordum.
O çizdikce ben şaşıyordum.
"O henüz küçük bir çeçen çocuğu" diyordum.
Dehşekler içersindeydim!
Sabırla çizimini bitirmesini bekliyordum.
Henüz resmin yarısındayken anlamıştım,
O dehşet verici resmin nasıl tamamlanacağını.
Bekledim sabırla bekledim...
İşte nihayet sor rutuşları atıp baba uzattı resmi.
Biliyordum artık içindekileri.
Anlaya biliyordum o kin ve nefretini.
Ama genede ona sordum.
-Bu resmi bana anlatırmısın?
-Kim bunlar?
-Ne yapıyorlar?
Başladı bana resmi anlatmaya.
O anlattıkca ben kendimi zor tutuyordum.
Öyle övesiye anlatıyorduki resmi.
O yerdekiler Rusların askerleriymiş.
Kolları, bacakları hatta başları
Gövdelerinden ayrılmış.
Etraflarına kanlar yapmış.
Bir çoçuk çizmiş, çeçen çoçuğu.
Yanında bir adam. Babasıymış o.
Çocuk ise kendisi.
Ellerinde silahlar.
Rusya bayraklı tantları ve uçakları çizmiş.
Onları hedef almışlar,
Saldırı yapıyorlar babasıyla.
Sanki hepsi gerçekmişcesine güzel çizmiş.
O bir ressam değil,
O henüz küçük bir çeçen çoçuğu!
Bir bayrak çizmiş yerlerde sürünüyor,
Evet, bu bir Rusya bayrağı.
Bir bayrak daha çizmiş, Çeçenistan bayrağı.
Göklerde dalgalanmakta olan.
Evet, bu resmi o minik elleriyle,
Çekik gözleriyle çizmişti çeçen çocuğu.
Benim şahit olduğum bu resim,
O kadar güzeldiki ama bi o kadar da içler acısı.
İşte bu resim, o çeçen çocuğunun
İç dünyasına oturmuş bir umudun resmiydi.
Bir süre yanından ozaklaşıp onu izledim.
Ağlamamak için kendimi zor tutuyordum.
O defterin diğer saysalarına bu tarz,
Savaş resimleri çizmeye devam ediyordu.
Daha sonra yanına gidip,
-Resim çizmesini seviyorsun,
Peki en sevdiğin oyuncak ne? diye sorduğumda
Bana vereceği cevabı biliyordum.
Silahlarmış...
Hep silahlarıyla dolaşıyor ve
Savaş oyunları kuruyordu kendine.
Ben ise hala ağlamamak için kendimi zor tutuyordum!
-Peki büyüyünce ne olacaksın? diye sorduğumda,
O yiğit, çeçen çocuğu bana
Kendinden emin ve net bir şekilde "Asker olacağım" dedi.
"Peki asker olup ne yapacaksın?" diye sorduğumda
Bana verdiği cevap karşısında gene hayretlere kapıldım.
"Asker olup o Rusların askerlerini öldüreceğim" dedi.
Tıpkı o resimdeki gibi.
O çeçen çocuğunun oyuncak-oyun,
Resim ve meslek anlayışı sonrasından,
İyice beynimden vurulmuşa dönmüştüm...
Daha sonra namaz kılmak uzere abdestini aldı.
Beş vakitini kaçırmadan kılardı.
Namazını oyle güzel ve huşu içinde kılıyordu ki!
Namazı bitince o minik ellerini,
Tek sığınağı ve Rabbi olan Allaha açıp dua etmeye başladı.
Kim bilir ne için dua ediyordu,
O küçük ama bi o kadar da büyük kalbi?
Amin dedikce dudakları,
Bende amin diyordum...
O henüz 7 yaşında bi çeçen çocuğuydu!
E_YILDIZ
Özel Üye
Özel Üye
 
Mesajlar: 332
Kayıt: 28 Ağu 2008, 23:00

Reklam

Re: ÇEÇEN ÇOCUĞU..!

Mesajgönderen E_YILDIZ » 02 Eyl 2008, 16:23

Yorum yok mu? Oysa bu ve bunun gibi bir çok küçük mücahıtlerimiz var...
E_YILDIZ
Özel Üye
Özel Üye
 
Mesajlar: 332
Kayıt: 28 Ağu 2008, 23:00


Dön Çocuk Eğitimi

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir