Ağlamak en başa dönmek aslında
Ağlayabilmekse ne büyük nimet
Acizliği görür insan her ağlayışta
Ağlayamamak sa ne kötü gaflet
Bazen bir bekleyiÅŸtir bazen bir hasret
Yollara yıllara hüznü işleyen
Gözden kalbe kadar ne büyük gizdir
Fani bedenlere ÅŸevkati veren
Kimi zaman duadır sessiz akışta
Kelimeler dilsiz kalır bu yakarışta
Yere damlar görünsede yükselir arşa
Ağlamaktır kavuşturan en yüce aşka
Bazen merhametin tecellisidir
Süzülür yanatan akar boynuna
Hakla başbaşadır seccadesinde
Gör sanki kavuşmuş yarin koynuna
Coşmuşsa yakarış gözden gönüle
Masumun gözünden damla,düşmüşse yere
Titrer tüm yer yüzü sanki düşer kedere
Asla isyan deyildir bu rıza kadere
Gözyaşları değer merhamedin kanadına
Allah adı yapışır kalır dudağına
Her damlada süzülenler yanağına
Meleklerin busesidir ağla hiç durma
Ağlamak bu denli güzel birşeyken
Neden ağlayamaz herkez canı gönülden
Korkarlarmı yumuşayan narin kalplerden
Bırakında aşk-ı sevda taşsın gözlerden
HAKAN DİDİNİR
Bugece kendinize bir iyilik yapın çekilin seccadenizin üstüne bize bahşedilen güzelliklere hakkıyla şükredemediğimize,hakka iyi bir kul olamadığımıza ,acizliğimizden dolayı sevdiklerimize çektirdiğimiz sıkıntılara en çokta dağlar kadar günahlarımıza AĞLAYIN
Göreceksinizki bu gece daha bir huzurlu dalacaksınız uykuya
RAHMANA EMANET OLUNUZ



