CEHENNEMDEN EN SON ÇIKACAK KİŞİ
Abdullah ibn-i Mes‘ûd (r.a.) anlatıyor:
Resûlüllah (s.a.v.) şöyle buyurdu:
“Ben, ateş ehlinin cehennemden son çıkacak ve cennet ehlinin cennete son girecek olanını elbette biliyorum. Bu öyle bir kimsedir ki; cehennemden emekleye emekleye çıkar. Allah Teâlâ ona:
— Git, cennete gir, buyurur.
O kimse cennete varır, ona öyle gelir ki, cennet dopdoludur. Dönüp:
— Yâ Rabbi, cenneti ben dopdolu buldum, der.
Yine Allah Teâlâ ona:
— Git, cennete gir, buyurur.
O kimse cennete varır. Ama ona öyle gelir ki, cennet dopdoludur. Tekrar dönüp:
— Yâ Rabbi, ben cenneti dolu buldum, der.
Allah Teâlâ üçüncü defa yine ona:
— Git cennete gir, dünya kadar ve dünyanın on misli kadar yer senindir, buyurur. O kul:
— (Yâ Rabbi!) Sen yegâne melik olduğun halde benimle alay mı ediyorsun, der.
Râvî der ki: Vallâhi Resûlüllah (s.a.v.)’ın nevâcizi yani azı dişlerinin sonundaki altlı üstlü bulunan dişleri belirinceye kadar güldüğünü gördüm. (Ashâb arasında) cennet ehlinin en aşağı menzil sahibi işte bu kimsedir, denirdi.” (Ravâhü’ş-Şeyhân, Muhammed Fuad Abdülbâki, el-Lü’lüü ve’l-Mercân, Kitâbü’l-Îmân, Bâb: 81)



