Safım belli olsun!
Rivayet odur ki, Nemrut İbrahim peygamberi (as) ateÅŸe atacağı zaman herkesten ateÅŸe odun taşımalarını istemiÅŸ. Bundan maksadı da Hazreti İbrahim’e düşman olanlarla O’na taraftar olanları tespit etmekmiÅŸ. Herkes olanca gücüyle ateÅŸe odun taşırken, küçük bir karınca aÄŸzına aldığı bir damla suyla yola koyulmuÅŸ. Karıncayı görenler, nereye gittiÄŸini sorduklarında, “İbrahim’in ateÅŸini söndürmeye gidiyorum.” demiÅŸ. Etrafındakiler karıncaya alaycı gözlerle bakmışlar ve “Senin gücün o ateÅŸe kadar yürümeye yetmez. Hem ateÅŸe ulaÅŸsan da alevleri gözleri bulan bu ateÅŸi senin bir damla suyun mu söndürecek?” diye sormuÅŸlar. Bahtiyar karınca hepimize ders olacak ÅŸu cevabı vermiÅŸ: “Bu suyun ateÅŸi söndüremeyeceÄŸini ben de biliyorum. Ama bir Allah dostuna yardım etmenin, böyle bir zamanda safını belli etmenin ÅŸerefi bana yetmez mi?”



