Yokluğunun Ardından...

SIRR · **SIRR** » 11 Şub 2008, 15:06

[ img ]

YOKLUĞUNUN ARDINDAN..

Bir veda hutbesiyle ayrıldın aramızdan
Sonra sahabelerin birer birer ardından.
Bizimde bahtımıza acı yalnızlık düştü.
Anladım bülbül, gül'e neden küstü
Sene 632
Ne hicranla yıkanmış bir yıl
Evrenin tüm saatleri ayrılığa kuruldu
Ashabın hıçkırıkları tüm şiirlerin fonuydu
Bir tepeye tırmandım,
Ceylan vari adımlarla ağır ağır
Bu veda haberini duymaktansa ashab
Razı ebediyen olmaya sağır
Ümmetim dedin,
Ümmetim dedin
Belki bu size son seslenişim bilemem
Dedin ve yangın düştü.
Yüzbin sahabe'nin kalbine aniden
Korkarım Ebu Bekr'in (r.a.) saçına ak düşürür bu veda
Korkarım Ömer'in ( r.a) yüzüne tebessüm uğramaz bir daha
Bedel-i Haram'da hiçbir ayrılık böyle can yakmadı
Yusuf'ların yüzüne hicran beni düştü
Mecnunların derdi başka,
Leylalar anlamadı
Yetimlerin de başını okşayan bir mübarek elin vardı
Şimdi yoksun
O yetimlerin de başı tozlara bulandı
Bu ayrılık Yakupları,
Tekrar kör edecek korkarım
Korkarım Yusuflar,
Tekrar dönecek zindanlara
Ferhatların tırnakları dayanır mı bilmem
Sen gittin
Yalancı güneş kaldı ufkumuzu aydınlatmaya çalışan
Tadı yok güllerin artık,
Onlar da yalan
Sen yürürken Mekke sokaklarında
Adım adım
Ardında gülden güzel kokun kalırdı
Rüzgarlar öpmeden geçmez saçlarını
Ceylanları bile,
Kendinden geçiren güzel gözlerin vardı
Şimdi yoksun
O güzel kokunu da
Bizden zalim bir rüzgar aldı
Anaları sütten kesti bu veda
Bebeklerin emdiğinin zehirden farkı yok
Ya seher kuşları,
Kimin için söylesin şarkılarını şimdi
Vefakar örümceğin,
Yeni bir ağı örmeğe takati yok
Ömer'in (r.a) kamburu arttı diyorlar
Yokluğunun ardından
Ali'yi (r.a) dert sardı
Dertleşeceği sırdaşı yok
Bilal'in de (r.a) boğazında düğüm düğüm nefes
Zira çağırırken ümmeti Namaza
Hayyaelfelah hayyaelfelah
Gelenler içinde
Ümmetin Efendisi (s.a.v) yok
Şimdi anladım
Yıldızlar neden ardından
Birer birer etmekte firar
Anladım
Kırlangıçlar neden bu kadar kısa yaşar
Anladım
Kelebekleri ateşlere sürükleyen aşkının sırrını
Şimdi anladım
Bebekler neden ağlayarak doğar
Sen niye ağlarsın ey Osman (r.a)
Zira vuslatın ancak ömrün kadar
Ben yanayım halime bir kandil gibi
Usul usul
Zira benim kovuşmam çok düşük bir ihtimal!!

gulyuzlum · **gulyuzlum** » 11 Şub 2008, 23:06

Sevgili!

Bizi de Medineliler gibi, koyup bir başımıza bırakıp gittin. Ellerimiz ufuklara dönük, kalakaldık öylece. Sen gittin, öksüz kaldık, yetim kaldık. Rüzgarlar hasretini fısıldar. Denizler dalgalar, hasretini vurur kıyılara. Her sönen gün, hasretini gömer dağların gerisine

Bizler Ebubekir, Ömer, Osman, Ali değiliz ama yolundayız Sana doğru akıp giden zamanın içinde vuslatı beklemedeyiz

Yokluğunun Ardından...

Yokluğunun Ardından...

Kimler çevrimiçi