yitik » 12 Åžub 2008, 21:34
kurtulus ümidi ile atılan her adım ıyıce batırıyor bızı ne zamana kadar bu camur ıcınde tepınıp duracagız bılmıyorum ınsanlıgımız sönmüşmü kalpler neden bu kadar hıssız niçin göz yasları rüyalara terk edıldı yoksa bız kendımızı yasamıyor muyuz oyle degılse neden yanarken guluyoruz ben bıze basıretlı dıyemıyorum cunku yarını goremıyoruz anlayamıyoruz bızden evvel bogazlananların yerınde bogazlanacagızmı yokmu gecemızı gunduz edecek bır merhametlı yokmu kanayan kalbımıze merhem surecek bır tabıb artık mezarlara perde gerıp arkasında zevk edenlerın saadetıne ınanmıyoruz yarabbı sen bızı bagısla senın kapına elsız ayaksız gelsek te yıne sana varmak ümidi ile gelıyoruz senden ayrı dustuk ama hıc bır gonul yapıcıya baglanmadık bızden evvel senın huzuruna bu kadar gunahla gelen olmamıstır ama cehaletımızden dolayı bızı kınama baska kapı bılmıyoruz eger kabul etmesen kımın kapısına gıdelım ey yaslıların ümid kaynagı bıze yar ol ey caresızlerın caresı bıze care ol olakı bır damla senden ayrı dusmeyelım eyledık hadsız gunah nıhayet tasmalı boynumuzla ılahı kapına geldık....