büyüyünce ne olacaksın yavrum?

karanfil · **karanfil** » 18 Şub 2007, 15:40

ben bi öğrenci olarak, '' bu konuyu biri ele alsın artık'' derken bir kardeşim kendi duygularını harika bi şekilde ifade ettiğinin yanı sıra benim de duygularıma tercüman oldu... ona çok teşekkür ediorm... ve sizinde okumanızı istiorm... eyvallah...

Büyüyünce ne olacaksın yavrum?’

Birileri geçip de karşıma ‘Ne olmayı düşünüyorsun kızım ileride?’ diye sorduklarında kocaman bir ‘bilmiyorum ki’ cevabı veriyorum. Soran kişiye cevap veremiyorum; çünkü karar veremiyorum. Neden mi karar veremiyorum, her şey sürekli değişiyor çünkü bu ülkede. Evet, ‘Değişmeyen tek şey değişimdir’, bu doğru, ancak gelen değişiklikler geride bıraktıklarını harap ederek yerine geçmeye çalışmamalı.
Ben karar veremiyorum, geçmişi yüzyıllara dayanan bir Türk genci olarak. Çünkü düzensizliklerle gelen ülkem, düzensizliklerle gitmeye devam ediyor. Bırakın beş on yılı, altı ay bir yılın garantisini veremiyor ülkem bana. Getirdiği yenilikleri (!) halkın yapısını düşünmeden aniden yerleştirmeye çalışıyor. Bu yenileşme çabalarının ortasında kalan ise her seferinde gençler, yani bizler oluyoruz.

Zaten yeniliği çocukluktan ergenliğe geçerek yaşayan bizler bir de çevremizdeki yenilikleri gördükçe ürperiyoruz. Daha kendimizi tanımadan çevremizi tanımaya çalışıyoruz.

Üniversite sınav sistemi yine değişiyormuş. Ülkemiz yenileşmeye çalışırken, Atatürk’ün ‘ülkenin geleceği’ dediği gençleri harcanıyor. Dostluklar ÖSS-LGS kavgalarıyla çöpe atılıyor. Sadece güçlü olan hayatta kalır anlayışıyla insanlar birbirlerini yıpratıyor. Kapitalist rekabet herkesin içine işlemiş durumda. Başkasına faydamızın dokunması için bizlerin güçlü olması gerekiyor. Güçlü olmamız için de maratonu en iyi şekilde tamamlamamız, yani istesek de istemesek de söz dinletebilmemiz için ÖSS kazanmamız gerekiyor. Günden güne durumumuzu daha da zorlaştıranlar artık ÖSS kazanmanın da yetmeyeceğini söylüyorlar yenilikleriyle. Artık İngilizce bilmeyenlere, en yüksek puanlı üniversitelerde okumayanlara, bilgisayardan anlamayanlara da söz hakkı yok. Derdimizi ‘İngilizce’ anlatamayınca adam yerine koyan, onu bırakın, anlayan yok. Günden güne daha da zorluyorlar bizleri.

Sonra da ‘şimdiki gençler’ diye başlayan cümleler hakaretlerle sonlanıyor. Yıllarca okul sıralarında tüm hayat enerjimizi sömürdükten sonra, elimizde kocaman bir ‘hiç’ yazılı kâğıtla ve kalan son dermanımızla yola devam etmeye çalışıyoruz. ÖSS’den önce ‘ÖSS her şey’ sonra, ‘hiçbir şey’ ÖSS’den önce ‘hayatının en büyük sınavı evladım’, sonra ise ‘Daha hayat yeni, sınavlar yeni başlıyor.’ diyorlar.

Sürekli kandırılıyoruz, sürekli erteleniyoruz. Kimin doğru, kimin yalan söylediğini nasıl anlayabilirim? Nasıl seçebilirim mesleğimi? Meslek seçimi yapacağım o tercih formu geldiğinde gücüm kalacak mı devam etmeye? Kime güvenip de doktor olacağım, kime güvenip de öğretmen? Ben nasıl cevap vereyim ‘Ne olmayı düşünüyorsun kızım ileride?’ sorusuna? Ben aslında hepsinden önce bir Türk evladı olmak istiyorum. Ama nasıl? Önce siz bana bu sorunun cevabını verin! Merve Ayvaz / Çorum Anadolu Öğretmen Lisesi

büyüyünce ne olacaksın yavrum?

büyüyünce ne olacaksın yavrum?

Kimler çevrimiçi