ALLÂH-I ZİKR EDENLERE MUHABBET
Bir Hadîs-i Åžerîf’te şöyle buyurulmaktadır: Cenâb-ı Hakk’ın amelleri yazan meleklerinden baÅŸka, yollarda dolaÅŸarak Allâh’ı zikredenleri arayan melekleri vardır. Zikirle meÅŸgul olan bir topluluk bulurlarsa, bulanlar diÄŸerlerini, “Geliniz aradıklarınız burada” diye çağırırlar ve zikredenlerin etrafını çevirir ve onlarla semâ arasını doldururlar.
Zikredenler dağılıp melekler semaya gittiklerinde, kullarının haline vakıf olan Allâhü Teâlâ sorar ve meleklerde cevap verirler: “Benim kullarımı nasıl buldunuz?” Melekler: “Hamd ve sena ediyorlar. Zatı Sübhâniyeni tekbîr, taz’îm, tesbîh ediyorlar.” Allâh (c.c) buyurur: “Onlar beni gördüler mi?” Melekler: “Hayır görmediler.” Allâhü Teâlâ: “EÄŸer görselerdi ne yaparlardı?” Melekler: “Daha ziyâde hamd, tâzım ve tekbir ederlerdi.” Allâhü Teâlâ: “Onların benden talebi nedir?” Melekler: “Cennet isterler.” Allâh (c.c.): “Onlar cennetimi gördüler mi?” Melekler: “Hayır.” Allâhü Teâlâ: “Görseler ne yaparlardı?” Melekler: “Daha çok talep eder ve arzuları artardı.” Melekler: “Yarabbi, onlar cehennemden korkar ve senden kendilerini cehennemden korumanı isterler.”
Allâhü Teâlâ buyurur: “Onlar cehennemimi gördüler mi?” Melekler: “Görmediler. Allâhü Teâlâ: Görseler ne yaparlardı?” Melekler: “Ondan kurtarmanı çok isterler ve cehenemden kurtulmak için daha çok gayret ederlerdi.”
Ve Allâhü Teâlâ meleklere: “Ey meleklerim! Åžahid olun, zikir meclisinde olanların hepsini maÄŸfiret eyledim.” buyurur. Melekler: “Yarabbi, meclise filan kimse zikir için deÄŸil, dünyâlık bir menfaati için gelmiÅŸti.” derler.
Allâhü Teâlâ: “Ben, ‘beni zikredenlerle beraberim hükmünce’ onlar benim meclisimde bulunanlardır; onlarla oturan şâkî (bedbaht) olmaz.” buyurur. (M.Åž.6)


