[align=center]Artık bu sevda ağacının
Yaprakları döküldü
Meyve vermiyor
Büyümüyor,büyütmüyor,
Uyutmuyor..
Ne kadar sularsan sula,
Hangi ilacı verirsen ver,
İster şefkat , ister sadakat
Ne olursa olsun
Ömrü tükendi bu sevda ağacının..
Ey genc fidan
Senin yaprakların yemyeşil
Senin sahip olacağın sevda çok yüce
Otur tekrar tekrar düşün iyice
Ne olur gel etme
Ömrü biten bu sevda ağacına
Gönül verme
Gönül verdirme..
Ne yaralar aldı bu gönül
Ne savaşlardan yenik ayrıldı
Ne ayrılıklar yaşadı
Ve bir çok aşkları geride bıraktı
Ama bir türlü mutlu olamadı
Mutluluk bu dünyanın içine giremedi
Çok denedi bu gönül mutlu olabilmeyi
Ama bir türlü beceremedi…
Biliyorum , hissediyorum,
Sende girecek ve gideceksin,,
Kalıcı olmayacaksın bu diyarda
Yine yaralar açacaksın ,
Kan akmayan damarlardaÂ…
Hepsinde olduÄŸu gibi,
Bunda da kapımı çalacak ayrılık,
Ben geldim diyecek..
Ve ardında hüzünler, ızdıraplar …
Karamsarlıklar takip edecek bunları…
Hiçbir umudum kalmadı,
Hepsini tek tek harcadım…
Ve böyle yapayalnız kaldım,
Bütün sevda kapılarımı kapattım…
Dedim ya hiç umudum yok..
Bu sevda ağacının ömrü tükendi
Ve tüm sevda kapıları kapandı
Sen rotanı değiştir,
Yeni aÅŸklaraÂ…
Yeni sevdalaraÂ…
Güzel mutluluklara….
_TEVAZU_
Mustafa KAPLAN
12 Åžubat 2008[/align]



