Vaktiyle Bağdat çarşısında bir yangın olur.her taraf yanıp kül olur.Bütün çarşı dükkanları yanar.Müslümanların servetleri bir anda yok olup gider.Sırrıy-i Sakati Hazretleri de koşa koşa yangın yerine giderken yolda birine rastlar.Rastladığı adam Sırrıy-i Sakatiye:
-Efendi, senin dükkanına hiçbir şey olamamış.Yangın cam ve çerçevesine bile dokunmamış,gözün aydın der.
Sırrıy-i Sakati, bir an düşünmeden hasbel-beşerbu haberden memnun olur."ELHAMDÜLİLLAH" der.
Fakat Hazret hemen kendine gelir.Bütün müslümanların dükanları kül olmuş, kendi dükkanının yanmadığına sevinip "ELHAMDÜLİLLAH" diyerek Allah'a hamdetmesi, şükretmesinden dolayı tam 30 sene Allah'tan affını istemiş 30 sene istiğfar da bulunmuş.O felaket anında kendini düşündüğünden dolayı kendini affetmemiştir.
halbuki bize göre bu hareket normaldir.Değil mi?Ama Allah adamlarına göre kendini düşünüp müslümanların derdini unutumak hakiki müslümanlık ölçüsü değildir.
Ermişlerden Osman Efendi (seçme dini hikayeler)SEDA YAYINLARI



