Kendini Kaybetmek

inci · **inci** » 19 May 2010, 14:02

Kalb.

Peygamberimizin bir hadisinde de geçtiği gibi, inkılab eden, sürekli devinen, bir kararda durmayan anlamına gelir.
Yani dönek.

Yerinde duramaz uçarı bir çocuk gibidir kalb. Alı görüp ala, şalı görüp şala heveslenir. Bazen arıdır, bal yapmak için çiçeğe konar. Bazen sinektir, aşırmak için başkalarının ürettiği bala konar.

Kalb vardır, imana saray olur.

Kalb vardır, imana zindan olur.

Kalb vardır, gül saksısına benzer. İçinde gül yetiştirdiği için gül kokar.

Kalb vardır, fosseptik çukura benzer. İçi çöplüğe döndüğü için zibil kokar.

Kalb beden ülkesinin başkentidir. Dil dudak, göz kulak, el ayak hep oradan yönetilir. Bütün organlar bu başkentin taşrasıdır. Komuta mahalli kalbtir. Orada iman iktidardaysa, organlar üzerinde imanın sözü geçer. Şeytan iktidardaysa, organlar üzerinde şeytanın sözü geçer.

Sevgili Nebi, muhataplarının dikkatini sürekli kalbe çeker. Kendi dikkati de sürekli kendi yüreğindedir. Bu nedenle öyle der: Kalbimde hafif bir oynama hissederim de, o gün yüz defa Rabbimden af dilenirim.

Onun en sık tekrarladığı dualarından biridir:
Ey kalpleri evirip çeviren Allahım! Kalbimi dinin üzre sabit kıl!

Müşriklerin işkence altında putlarını övmeye zorladıkları Ammar, sonunda dayanamayarak istediklerini söylemiş, bundan dolayı yüreği yanık gözü yaşlı bir biçimde Rasûlullaha gelmişti. Adeta yıkılmıştı. Yaptığının telafisi imkânsız bir hata olduğunu düşünüyor, ölseydim diyor, başka bir şey demiyordu.

Hz. Peygamber, Kalbini nasıl buluyorsun? diye sordu. imanla dopdolu cevabını alınca, Yine işkence ederlerse, sen de aynı taktiği yine kullan buyurarak teselli etti.

Evet, işte böylesine merkezi bir işlevi olan kalb, gerçekte neydi?

Kurana göre bu kalb, kan pompası olan kalbten başka bir şeydi.

Çünkü Kuran şöyle buyuruyordu: Bu (vahiyde) bir kalbe sahip olan kimseler için alınacak öğütler vardır. (50.37)

Bizim bildiğimiz, herkesin kalbi yok muydu?

Vardı ama, Kuran göğsünde bir kan pompası taşıyan herkesi kalb sahibi saymıyordu. Ondan hayvanlarda da vardı. Üstelik hacimce daha da büyüktü. Daha fazla kan pompalıyordu. Fakat Kuran onları muhatap bile almıyordu.

Kuran bir kalbe sahip olan kimse derken; arayan, merak eden, soran, kuşku duyan, iman eden, seven, özleyen, sızlayan, inleyen, yanan aktif bir yüreği kastediyordu. Böyle olmayan kalbi kalbten saymıyordu. Kalbleri var onunla akletmeyi bilmezler diyordu. Yani Kuran kalb derken; akleden, fikreden, tefekkür eden, tezekkür eden, tedebbür eden, tefakkuh eden bir kalbi, daha doğrusu bir iç dünyayı kastediyordu.

Onun için de Aklını kullanmayanları Allah pisliğe mahkûm eder diyordu vahiy.

İç dünyasını vahye inşa ettirenler, Allahın nuruyla bakarlar, o nurla görürler, o nurla yürürler, o nurla tutarlardı.

İç dünyasını vahye inşa ettirmeyenlerin, yani kalbine sahip olamayanların, belli bir müddet sonra ellerine, dillerine, ayaklarına, gözlerine, kulaklarına da sahip olamayacakları aşikardı. En sonunda kendilerine sahip olamayacaklardı.

Kendine sahip olamayanlar, kendini kaybetmeye mahkûmdular.

Söyler misiniz; kişi kendini kaybettikten sonra, dünyayı kazansa ne olur?

***************
Mustafa islamoğlu

senanur65 · **senanur65** » 19 May 2010, 16:33

Ey kalpleri evirip çeviren Allahım! Kalbimi dinin üzre sabit kıl! aminn...

Allah razı olsun...

nahnulillah_99 · **nahnulillah_99** » 21 May 2010, 21:53

ALLAH ebeden razı olsun...

melek_75 · **melek_75** » 22 May 2010, 23:03

Ey kalpleri evirip çeviren Allahım! Kalbimi dinin üzre sabit kıl!

ALLAH RAZI OLSUN KARDEŞİM emeğine yüreğine sağlık

inci · **inci** » 24 May 2010, 11:55

AMİN ecmain... Okuyan gözlerinize sağlık

Selam ve dua ile...

Kendini Kaybetmek

Kendini Kaybetmek

Re: Kendini Kaybetmek

Re: Kendini Kaybetmek

Re: Kendini Kaybetmek

Re: Kendini Kaybetmek

Kimler çevrimiçi